matsusakurai

ไม่มีให้ดูอีกแล้ว การบ้านที่คิดถึง ไม่ได้เห็นโอกุซังอีกแล้ว

รายการที่น่าประทับใจ แม้แต่ตอนสุดท้ายความประทับใจก็ยังมี

 เป็นเทปที่สนุก เฮฮาอีกเทป ได้เห็นหนุ่มๆหลุดมาดไอดอลได้อีก

มันขำจริงๆนะ

 

เริ่มที่

เปิดรายการมาก็คงจะพูดคุยกันนิดๆแล้วโชจังให้โอจังพูด อืมน่าจะกล่าวเกี่ยวกับรายการที่ผ่านคือ รายการวิวัฒนาของซูคุได

เห็นมีพูดมาไล่มาตั้งแต่ C D G no arashi มาจนถึง arashi no shukudai kun

 

มีเปิด 5x10 คลอไปด้วย จากนั้นก็คุยๆกันไป คุยอะไรอะหรอค่ะ อันนี้ไม่สามารถทราบค่ะ

ฟังไม่อออก ฮ่าๆๆๆๆ

 

จากนั้นไอบะเปิดฉากให้ทุกนอนนอนลงบนที่นอนที่เตรียมวางเอาไว้ให้

(-โอยาสุมินะค่ะ มินนะ-)

 อุปกรณ์ที่จะใช้ในรายการเทปนี้

จากนั้นการเล่นเกมส์อะไรสักอย่าง เหมือนเกมส์ต่อคำ หรืออะไรนี่ละ (ไม่เข้าสันทัดสักเท่าไร)

รอบที่หนึ่ง ซากุไรตอบชื่อคนนี้ (น่าจะเป็นชื่ออะนะ) 

 

 พอวนรอบสองก็ตอบคนนี้อีก

 

 อย่างนี้ก็ต้องโดนทำโทษสิค่ะ

และคนพิพากษาโทษในครั้งนี้ก็คือ มาซากิ เองค่ะ

โชจังนี้แบบว่าโวยวายเหมือนจะไม่ยอมให้ทำโทษด้วย

แต่ดูมือคุณท่านค่ะ ปากบอกอย่าแต่มือนี่รีบปลดกระดุมเร็วไว 5555+

 โทษทัณฐ์ที่โดนคือ ตัดเสื้อโชว์เต้าค้า วู้ๆๆๆๆ

 และเกมส์ก็วนต่อไป คนที่โดนลงโทษทัณฐ์คนต่อไปคือ ท่านรีด้านั้นเอง

เพราะคำตอบ ตอบซ้ำกะของมาซากิ

โทษที่โดนก็โดนโชว์เต้าเหมือนกะโชจังนั้นเอง อิอิ

 เกมส์ดำเนินต่อไปเหมือนจะมีการเปลี่ยนรูปแบบเกมส์นิดหน่อย แต่ก็ยังคล้ายๆกะเกมส์แรก

และแล้วผู้ถูกลงโทษคนที่สาม อร๊ายยยย ที่รักเค้าเอง มัตสึจุน ก็พี่ท่านดันตอบซ้ำกะคำเดิมของตัวเองเข้าอะสิ

 มีโวยวายด้วย...นิดๆ

แต่ก่อนจะโดนลงโทษ มามะมาถ่ายรูป(ลงแม๊ก)กันก่อนเถอะ 1 - 2 - แซะ

 ถ่ายรูปเสร็จแล้วก็มารับโทษซะดีๆ...จุนจ๋า

และโทษที่โดน ฮ่าๆๆๆๆ มาอีกแล้ว นะหน้าทอง 2010

ฮ่าๆๆๆ

เกมส์ต่อไป อืม จากที่ดูคงจะให้ กระโดดเชือกแล้วทำท่าทางตามคำใบ้แล้วให้เมมเบอร์ที่เหลือทาย

และคนที่ได้รับให้กระโดดเชือก ก็คือ ซากุไร โชจัง

ท่าทางแต่ละท่า แต่ละคำใบ้ของพี่ท่านฮ่าค่ะ

แต่ไม่รู้ว่าคำใบ้แต่ละอันแปบว่าอะไร

แต่อันแรกดูไม่ออกว่าเริ่มคำใบ้ไปตั้งแต่เมื่อไร

กระโดดเฉยๆ และเหมือนจะโยกๆสะโพกนิดนึง

 

คำใบ้ที่สอง กระโดดแล้วหมุน โอ้หน้าเวียนหัวดีแท้

ดูเหมือนจะเริ่มเหนื่อยแล้วนะ

คำใบ้ต่อไป มาแล้วท่ายิงปืน ชอบท่านี้จัง

คำใบ้ต่อไปนี้ ดูมีหลากหลายท่าจังเลย เหมือนมีท่าไหว้ ท่าอมิตาพุทธด้วย(หรือป่าว) อ้อ มีท่ากระโดดตบด้วย

หลังจากคำใบ้ ดูเหนื่อยมากขึ้น คงร้อนค่ะ

ถอดชุดนอนออกเหลือแต่เสื้อสีขาวโชว์เต้าข้างเดียว

 

คำใบ้ต่อไป เอ่อ

มีบิดๆขาแล้วก็กระโดด มือแม่นมากที่แคปฉากนี้ได้พอดี ฮ่าๆๆๆๆ

และคำใบ้สุดท้ายอะไรอะ มีวิ่งซิกแซกๆด้วย

เมมเบอร์ถาม "นานิ ๆๆๆๆ"

แม้แต่เมมเบอร์ด้วยกันเองยังไม่เข้าใจ ฮ่าๆๆๆๆ แต่เหมือนว่าโอกุซังจะตอบได้มั่งข้อนิ

พอจะเกมส์นี่ได้ พี่ท่านลงไปนอนกองกับพื้นเลยค่ะ

หมดแรง หมดสภาพ อิดโรยกับไปนอนที่ ที่นอน

ท่านชายหลุดโหมด ฮ่าๆๆๆ หอบน่าดู

เกมส์ต่อไป ให้โชจังและโอจังวาดรูป คงจะเป็นภาพประทับในรายการตั้งแต่  c no arashi มาจนถึงปัจจุบัน

ตั้งหน้าตั้งตาวาดกันไป ระหว่างที่ ยามะแพร์วาดรูปกันอยู่ การทดลองของไอบะจังก็เกิดขึ้น

สงสัยจะทดสอบความอึดของตะเอง

ก็นะ กั้นหายในใน(อ่าง)น้ำ และกั้นหายใจเพรียวๆไอบะจังทำเวลาไปได้ตั้ง  1 นาที 13 วิ

หลังจากนี้เริ่มใช้อุปกรณ์ช่วยนั้นคือ อากาศจากพริกหยวก (น่าจะใช่นะ พริกหยวกอะ)

ใช่ไปสี่ลูก แล้วก็ไม่ไหว ยอมเอาหน้าขึ้นจากน้ำ(สักที) เวลาเลยหยุดอยู่ที่ 1 นาที 22 วิ อึดๆค่ะ 

ต่อมาเป็นคิวของนิโนะ แล้วรายนี้จะมีอะไรมาโชว์อะค่ะ

นอกจากกลไพ่นั้นเอง แต่กลันนี้เพิ่งจะเคยเห็น แต่ก็คล้ายๆกันกลไพ่ที่ชื่อกลจับผู้ร้าย ใช่อะป่าวหว๊า(ขออะภัยอย่างแรงถ้าไม่ใช่)

ไอบะจังเป็นคนแลกไพ่

 ไพ่ที่ได้คือ

แยกไพ่ออกมาสองใบเป็นโจ๊กเกอร์ทั้งสองใบเอาไว้ข้างตัว

 คลี่ไพ่ออกเป็นทางยาว แล้วนำสองใบที่แยกออกไปเอามาวางไว้บนไพ่ที่คลี่

 นำการพลิกไพ่ทั้งแถบเลยค่ะ แล้วมาไพ่หนึ่งใบกระเด็นออกมาจากกองไพ่ที่คลี่ (นอกจากไพสองใบที่วางไว้ด้านบน)

และไพ่ใบที่คว่ำหน้าอยู่มันคือ

สุดยอดมาค่ะ กลของนิโนะ

 

เรากลับมาดูภาพวาดของคู่ยามะแพร์ดีกว่า

แทน แท่น แท้น

เริ่มที่โอจัง ศิลปะสรรค์สร้างมากค่ะ

 

เค้าวาดคนนี้ เห็นชื่อไรนะ อะไร มากิ มากี้ ไรนี่ละ ฟังไม่ถนัดอะ

 

มาดูของพ่อหนุ่ม เคโอบอยกันค่ะ

แทน แท่น แท้น

รูปนี้คือ ???? ดูไม่ออกใช่มะค่ะ เหมือนกันค่ะ

 

มันคือรูปนี่ค่ะ รูปในรายการ D no Arashi ตอนที่ไอบะจังทดลองติดลูกโป่งหลายร้อยลูกบนตัวของตัวเอง

(ดูไม่ออกว่ามาจากเหตุการณ์นี้ ถ้าไม่มีบอก ไม่รู้นะเนี่ย)

ต่อไปคือ(น่าจะ)ให้เมมเบอร์พูดถึงความในใจของแต่ละคนที่มีต่อรายการ(ละมั่ง)

บรรยากาศนี่นะ

ดับไฟ จุดเทียน เอาละหว๊า โอจัง จะมองเห็นพี่ท่านกันมะเนี่ย หุหุ

แล้วก็เริ่มพูดกัน คนแรกเริ่มที่ โชจัง พูดจบก็ดับเทียน ต่อด้วย มัตสึจุน(ที่รักหนูเอง) ตามติดด้วยไอบะจัง

พี่ท่านทำหน้าได้อารมณ์การจากลาจริงๆ

ต่อไปก็นิโนะ ปิดท้ายด้วยลีด้าของเรา

พี่ท่านยิ้มได้เจ้าเล่ห์มากค่ะ

แล้วเทียนเล่มสุดท้ายตรงหน้าโอจังก็ดับลง

เมื่อการบ้านข้อสุดท้ายทำเสร็จแล้ว ก็เป็นธรรมดาที่ต้องปิดไฟเข้านอน เพื่อพักผ่อน เมมเบอร์อาราชิและโอกุซังก็ทำการบ้านด้วยกันมาอย่างเหน็ดเหนื่อย ถึงเวลาที่จะต้องปิดสมุดทำการบ้านเล่มนี้ซะแล้ว (แล้วเค้าจะไปทำการบ้านกับใครอีกละที่นี่) ได้เวลาพักผ่อนของอาราชิแล้ว โอยาสุมินะค่ะ

Sayonara การบ้านแห่งความทรงจำเล่มนี้ มีโอกาสคงได้กลับมาเปิดการบ้านเล่มนี้ ทำอีกครั้งนะค่ะ

 (อ้าาาาาาา แล้วหนูจะได้ดูอาราชิรั่ว ในรายการใหม่อะป่าวเนี่ย)

edit @ 23 Mar 2010 15:35:15 by Matsusaku Rodmay

ยัตต้า!!!!!!

 

ในที่สุดก็หาทางเข้ามาเก็บกวาดบ้านหลังนี้เจอสักที

หลังจากสมัครเอาไว้เป็นชาติ

แต่ดันลืมกุญแจที่จะเปิดเข้าบ้านมาได้

แต่ตอนนี้เจอกุญแจดอกนั้นเลย

 

 

เลยถือโอกาสนี้มาเกรียนกับเกรดที่พรุ่งออกมาเมื่อวานนี้

 

4.00 คือเกรดที่ใครหลายคน ใฝ่ฝันอยากจะได้มันมา

ใช่แล้วเราเองก็ใฝ่ฝันอยากได้มันมาประดับใบประกาศ

 ให้เป็นเกียรติเป็นศรีกับวงตระกูล(เว่อร์ได้อีก)ไว้สักเทอม

แต่มันก็แบบว่าแค่เกือบจะเอื้อมถึงทุกทีเลยอะ

อย่างเทอมสุดท้ายของ การศึกษาระดับ ปวช. ก็พลาด 4 ไปสองตัว

 ไปคว้า 3.5 มาแทน(คือวิทยาลัยเรายังใช้เกณฑ์แบบอิงเกณฑ์อยู่อะนะ)

อะยังพอเข้าใจ พอรับใจไม่มีปัญหา เพราะสองตัวนั้นก็คิอไว้ประมาณนี้

 

พอขึ้น ปวส.1 มันมาอีกแล้ว พลาดไปหนึ่งตัว ได้เกรดมา 3.90

อันนี้น่าเจ็บใจมาก ที่ได้ 3.5 วิชา ซ่อมประกอบคอม แล้วมันก็ดูน่าอายอะเนอะ

มันเป็นวิชาพื้นฐานของวิชาเอกเราอยู่แล้ว แต่ที่น่าเจ็บใจกว่าคือ

คนที่ได้เกรด 4 วิชานี้มีไม่กี่คนเอง จากที่เรียนมาทั้งหมด เกือย 50 กว่าคน

แถมบางคนนี้ งานก็ไม่ได้ส่ง สอบก็คะแนนน้อยกว่าแล้ว

แต่ได้ 4 มาซะงั้น แต่ก็อย่างว่าเด็กอาจารย์นี่น่า คิดแล้วน่าเจ็บใจ

แต่ช่างเถอะเอาใหม่ มันต้องไว้มั่งละ

แต่ไหงเป็นงั้น สองเทอมลงจากนั้น เกรดมาแต่ลงไม่มีขึ้นเลยอะ

 

เทอมนี้เทอมสุดท้ายพยายามใหม่ คิดไว้นะว่ามันต้องเป็นผลมั่งละ

แล้วเมื่อวานเกรดออก มันทำอิฉันเวี้ยงอีกแล้วอะ

4.00 เกือบได้มันมาครอง

แต่ไม่ได้ ดันไปพลาดไอ้วิชาที่่ไม่คิดว่าจะพลาด

วิชาหากินซะด้วย มันคือ วิชาภาษาซี

เรียนสบายๆแบบศึกษาเรียนรู้ด้วยตัวเอง

(แต่เรียนรู้ด้วยตัวเองจริงๆนะ อาจารย์ไม่สอนเลย มาถึงจะสอบ มาคาบก็ส่งงาน)

แต่เราก็สอบผ่านทุกครั้งนะ ส่งงานตลอด ไม่มีขาดต้องบกพร่อง (หรือป่่าว)

 

แต่ไหงอาจารย์มาหักฝันกันแบบนี้ เคืองอาจารย์ป๋าจะช่วยให้ 4 หนูอีกคนก็ไม่ได้นะ

ก็วิชาของอาจารย์ทั้งสองห้อง มีคนได้ 4 แค่ 2 คนเองแค่นั้น

ถ้าเมตตาเราสักหน่อย ห้องเราก็มี 4.00 ตั้ง 3 คน

เคืองอาจารย์ป๋า อยากเหวี่่ยงๆ

แต่เอาเถอะผ่านไปแล้ว

ไปฝันต่อในระดับปริญญาอีกสองปีที่เหลือดีกว่า

(ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันจะเข้ามาเจียด 3.00 กะเค้าบางหรือป่าว)

แต่ที่สำคัญอิฉันจะเอาไงต่อกะชีวิตยังไม่รู้เลย ณ บัดนี้

ระหว่างเรียนต่อและทำงานควบคู่ กับ ทำงานหรือเรียนอย่างเดียว????

 

เบื่อช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิตจริงๆ มีเรื่องให้ตัดสินใจตลอดเลย

มันเอาอีกแล้ว ความฝัน

edit @ 17 Mar 2010 18:41:33 by Matsusaku Rodmay

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก